Passie voor wandelen: Arthur levert straffe stoot op Levensloop
Op wandelen staat geen leeftijd en dat langs beide kanten van het spectrum. Ook heel wat jongeren ontwikkelen een passie voor wandelen en op wandel.be lees je het verhaal van Arthur Vandemeulebroeke. De 13-jarige Kortrijkzaan zorgde afgelopen jaar voor een straffe stoot op Levensloop Zuidwest, een 24-urenestafette en solidariteitsactie van Stichting tegen Kanker. Arthur wandelde tijdens het evenement in de Gavers van Harelbeke maar liefst 24 uur lang en klokte af op een indrukwekkende 60 kilometer. Hij droeg zo zijn steentje bij in de strijd tegen kanker, waar ook zijn papa mee te maken kreeg.
Arthur is doorgaans te vinden op het voetbalveld van KFC Marke, maar werd dankzij mama Marjolein ook gebeten door de wandelmicrobe. “Wandelen samen met mama is erg ontspannend en echte qualitytime”, vertelt Arthur. “Op stap gaan zonder een vooraf bepaalde route uit te stippelen is ons ding. We vertrekken thuis en slaan hier eens links, daar eens rechts af. Uiteraard verkenden we ook al heel wat bewegwijzerde routes in onze buurt en zijn de wandelnetwerken met knooppunten ook zeer praktisch. Tijdens het weekend is het leuk om een onbekend gebied te ontdekken op een georganiseerde tocht van een wandelclub. Wandelen met de lokale club WSK Marke vzw vind ik zeker ook fijn, maar is soms lastig te combineren tijdens het voetbalseizoen. Opvallend: meestal ben ik de jongste wandelaar op de langere afstanden.”
De interesse voor wandelen was in ieder geval gewekt. In 2025 ging Arthur misschien wel de grootste uitdaging van zijn nog prille leven aan: 24 uur wandelen op Levensloop Zuidwest. “Mama wandelt en/of helpt al enkele jaren mee. Zelf stapte ik ook al een aantal keer mee en ik dacht dat het leuk zou zijn om eens een volledig evenement te blijven én te wandelen. Ik was lid van mijn schoolteam (Rhizo Zorgkracht) dat ook enkele uurtjes meestapte, maar enkel ik zag het zitten om 24 uur te wandelen. Ter voorbereiding gingen we vaak na school of in het weekend wandelen en namen we deel aan de Vierdaagse van de IJzer. Onze wandeltochten waren maximaal 5 à 6 uur lang.”
Arthur wist uiteindelijk 60 kilometer bij elkaar te wandelen, mama stapte op vijf kilometer na de volledige tijd aan Arthurs zijde. “De start (om 15.00u) ging aanvankelijk vlot, ik dronk voldoende water en at gezond. Er was echter ook zoveel lekkers te vinden dat ik me af en toe toch liet verleiden. Eigenlijk wilde ik niet slapen, maar net vóór middernacht kreeg ik het knap lastig en raadde mama me aan om toch even in de auto te gaan liggen. Een uurtje slapen deed deugd, maar toen ik opstond, werd ik jammer genoeg ziek en moest ik ook enkele keren braken. We wandelden een paar uur heel rustig, ik dronk veel water en sportdrank en kwam er opnieuw door. Ik had beter geluisterd naar mama, die me had aangeraden gezond te eten en tussendoor een paar rustpauzes in te lassen…”
Arthur zette door en volbracht uiteindelijk zijn straffe uitdaging. “’s Morgens vroeg hield ik nog een powernap en dankzij de steun van familie, vrienden en de organisatie was het relatief snel opnieuw 15.00u! Gelukkig had ik weinig last van mijn voeten en had de kine op voorhand mijn enkel ingetapet, ik voelde me moe maar wandelen lukte nog bijzonder goed. De steun gaf me vleugels en opgeven staat echt niet in mijn woordenboek. Ik wandelde geen enkel rondje alleen en papa zorgde onderweg voor de catering. Hij was ooit ook ziek en was dus supertrots dat ik me zo inzette voor andere kankerpatiënten.”
Op de vraag of hij het opnieuw zou doen, antwoordt Arthur diplomatisch. “De 60 kilometer heeft er wel echt ingehakt, want na enkele honderden meters ver op de terugrit viel ik als een blok in slaap. Of ik het in 2026 opnieuw doe? Misschien richt ik wel mijn eigen team op of doe ik samen iets met mijn broer Theo (11) voor het goede doel. Ik heb in ieder geval geleerd dat het met een portie doorzettingsvermogen, gezonde voeding en voldoende rust haalbaar is. Wandelen doe ik in de toekomst wellicht nog met mama. Ik weet nog niet of ik opnieuw 24 uur zal wandelen op Levensloop, maar ik sluit het in ieder geval niet uit”, besluit Arthur.
Meer info over Levensloop lees je via deze link.